Hoe leuk…

Vandaag was het transport van een huis van onze klanten. Aan een periode van afwegingen maken (wáár willen we wonen?) kwam nu echt een einde, ze hadden de sleutel van hun nieuwe huis werkelijk in handen. We hebben samen nog geluncht na het bezoek aan de notaris. We namen allemaal die lekkere boterham met kroket.
Hoe leuk is het om tijdens de lunch van onze klanten te horen dat ze het, na het tekenen van de koopovereenkomst, gewoon een beetje stil vonden zonder ons intensieve contact? Dat gevoel herken ik ook. Ook al is de relatie die wij als aankoopmakelaar met onze klanten hebben een zakelijke, toch ontstaat er vaak een meer persoonlijke band door het proces dat je samen doorloopt. Omdat we dicht bij onze klanten staan, worden er (bewust en onbewust) allerlei persoonlijke ervaringen gedeeld.
En die band met onze klanten blijft, ook na het transport van het nieuwe thuis. Het is erg leuk om elkaar wat verder in de tijd weer te spreken en te horen hoe het nieuwe huis bevalt, en of ze kunnen wennen aan hun nieuwe omgeving. En hoe leuk is het als je klanten ook zeggen ‘je komt toch wel straks bij ons kijken als we helemaal gesetteld zijn’? Dat doen we maar al te graag.